Adam Procki (1909–1990)
Niobe
1962
granit
Mityczna Niobe twierdziła, że z powodu swojego licznego potomstwa jest godniejsza czci niż Latona, matka Artemidy i Apollina. Bóstwa pomściły tę obelgę zabijając strzałami wszystkie dzieci Niobe, a zrozpaczoną matkę Zeus zamienił w płaczącą skałę. Granitowa rzeźba Adama Prockiego jest zaliczana do prac, w których artysta mierzy się z wojenną przeszłością. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych stworzył cykl rzeźb zatytułowany Okupacja. Składają się na niego prace: Zgliszcza, Pożary, Egzekucje oraz pomniki: Pamięci ofiar obozu koncentracyjnego Gross-Rosen w Rogoźnicy, Poległym i pomordowanym w II wojnie światowej w Puławach. Brał udział w konkursach na upamiętnienie Ofiar Oświęcimia i Bohaterów Warszawy. Ukończył pracownię Tadeusza Breyera na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Adam Procki, kat. wyst., Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko, kwiecień–maj 1990
Odkryj cyfrowe zbiory Muzeum Narodowego w Warszawie i poznaj tysiące dzieł sztuki — od malarstwa i rzeźby po grafikę, fotografię oraz rzemiosło artystyczne. Przeglądaj obiekty, twórców i kolekcje, poznając ich historię dzięki szczegółowym opisom oraz wysokiej jakości reprodukcjom. Odwiedź stronę i zobacz bogactwo zbiorów MNW z dowolnego miejsca i o każdej porze.
