Tadeusz Łodziana (1920–2011)
Rzeźba przydrożna
1959
brąz patynowany
Tadeusz Łodziana dążył do uproszczenia bryły, zbliżając się do ujęć abstrakcyjnych. Rzeźba przydrożna jest jedną z kilku kompozycji autora wykorzystujących motyw siedzącej postaci. Inne rzeźby, które nawiązują do kształtów ciała, noszą tytuły: Otwarta, Drążona, Leżąca, Spiralna. Te kameralne realizacje i syntetyczne opracowanie bryły ciała, kontrastuje ze wcześniejszą monumentalną twórczością autora. W latach powojennych Tadeusz Łodziana tworzył ideologiczne pomniki upamiętniające ofiary II wojny światowej i „wyzwolenie” Polski przez Armię Radziecką.
Kształcił się w Instytucie Sztuk Plastycznych we Lwowie i Państwowej Wyższej Szkole Sztuk plastycznych w Sopocie pod kierunkiem Mariana Wnuka, od którego otrzymał porządny realistyczny warsztat. Od czasu ukończenia studiów w 1954 był związany z warszawską Akademią Sztuk Pięknych.
Słownik Artystów Plastyków, Artyści plastycy okręgu warszawskiego 1945–1970, ZPAP, Warszawa 1972
Odkryj cyfrowe zbiory Muzeum Narodowego w Warszawie i poznaj tysiące dzieł sztuki — od malarstwa i rzeźby po grafikę, fotografię oraz rzemiosło artystyczne. Przeglądaj obiekty, twórców i kolekcje, poznając ich historię dzięki szczegółowym opisom oraz wysokiej jakości reprodukcjom. Odwiedź stronę i zobacz bogactwo zbiorów MNW z dowolnego miejsca i o każdej porze.
